Dariusz Fugiel – Posągi nie płaczą. Cmentarz Katedralny w Sandomierzu i jego rewaloryzacja

Założony w 1792 r. Cmentarz Katedralny w Sandomierzu należy do najstarszych w kraju tzw. cmentarzy pozamiejskich. Wyróżnia się wśród nich dużą liczbą pochodzących z XIX i początku XX wieku nagrobków skupionych w kilku kompleksach. W niektórych miejscach można się czuć jak w centrum XIX-wiecznej nekropolii. Zachowała się w nich kompletna zabudowa charakterystyczna dla architektury cmentarnej pochodzącej sprzed dwóch stuleci. Ten cmentarz to nie tylko zbiorowisko zabytków sztuki kamieniarskiej z różnych okresów, ale przede wszystkim świadectwo kultury. Znajdują się tu liczne przekazy ze świata symboli. Przekazy, które informują o poglądach ich autorów na sprawy dotyczące sensu życia i śmierci. Spacer alejkami Cmentarza Katedralnego może dostarczyć wielu wrażeń i refleksji. Lektura tej książki pozwala natomiast dowiedzieć się: jakie to szczególne refleksje nasunęły się niektórym osobom, jakie symbole cmentarne odnajduje się tu na zabytkowych nagrobkach i jakie może być ich znaczenie, jakie są legendy związane z tym szczególnym miejscem (czy to np. prawda, że istnieją relacje ze spotkań z zagadkową postacią – upiorem, lub o tym, że jedna z figur płakała?), co za ciekawostki związane są z tą nekropolią (pamiątki walk z 1915 r., jak też zagadka: jak blisko pochowanego człowieka może spać mieszkaniec sąsiadującej z cmentarzem ulicy),czego nie można czynić na zabytkowym cmentarzu i kiedy wygasa prawo do grobu, który wydaje się rodzinną własnością, jakie zasady postępowania mogą okazać się konieczne w razie potrzeby wykonania remontu grobu, jakie działania rewaloryzacyjne i z jakim skutkiem prowadzono począwszy od dwusetnej rocznicy założenia cmentarza, co zawiera program prac konserwatorskich, które zabytkowe nagrobki odnowiono i gdzie się one znajdują.   źródło opisu: http://armoryka.otwarte24.pl/91,Posagi-nie-placza-…(?) źródło okładki: http://armoryka.otwarte24.pl/91,Posagi-nie-placza-…»