Chantal Delsol – Esej o człowieku późnej nowoczesności

Późna nowoczesność to epoka paradoksów: odżegnuje się od ideologii totalitarnych, ale kontynuuje ich dzieło depersonalizacji; odrzuca dziedzictwo tradycji chrześcijańskiej, ale pozostaje wierna idei godności pojedynczego człowieka. Autorka analizuje przyczyny owych sprzeczności i wskazuje na ich konsekwencje w naszym codziennym życiu – począwszy od kultu zdrowego ciała, poprzez rozwój współczesnych form matriarchatu, aż po sposób przeprowadzania interwencji wojskowych i swoisty „integryzm” praw człowieka.

Co określa tożsamość człowieka? Co stanowi o jego wyjątkowości? Czy zdołamy ocalić wartość ludzkiej godności? – pyta Delsol. I nie traci nadziei, upatrując źródeł odnowy w myśli środkowoeuropejskich intelektualistów, która wyzwoliła się z okowów utopii, ale zdołała uniknąć pokusy relatywizmu i złudzenia samowystarczalności osobowego podmiotu.

„Jeżeli zechcemy uwzględnić doświadczenie tak boleśnie przez dzieje dotkniętych społeczeństw europejskiego Wschodu – pisze Autorka – przywołamy nadejście podmiotu zupełnie innego niż ten, który zamieszkuje dziś stare liberalne demokracje. Będzie on świadom konieczności sensu. Ale będzie posługiwał się pewnikami z ostrożnością sapera”.źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2011 źródło okładki: www.znak.com.pl

Wydawnictwo:

Znak

Tytuł oryginału:

ÉLOGE DE LA SINGULARITÉ. ESSAI SUR LA MODERNITÉ TARDIVE

Data wydania:

2003 (data przybliżona)

ISBN:

83-240-0288-X

Liczba stron:

224

Słowa kluczowe:

esej , filozofia , antropologia , nowoczesność , modernizm

Kategoria:

nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)

Język:

polski