Językoznawstwo

Agnieszka Stapkiewicz – Ciało, kobiecość i śmiech w poezji Anny Świrszczyńskiej

Jedna poetka. Trzy tematy. Trzy rewolucje?

„U Świrszczyńskiej ciało jest sposobem myślenia, odczuwania i przeżywania świata – sposobem jedynym i wyłącznym”. Ta dominująca pozycja ciała łączy się ściśle z kobiecością – nie tylko poprzez fizjologię kobiecości, ale także jako specyfika kobiecej percepcji i kobiecego sposobu bycia w świecie. I śmiech: jeden „bezinteresowny” i radosny, a drugi – będący w istocie postawą wobec śmierci, próbą odczynienia jej grozy i obrony własnej tożsamości wobec tego, co przeczuwane i nieuniknione. Plan egzystencji i plan pisania autorka splata tak mocno, że trudno byłoby mówić o Świrszczyńskiej-poetce, nie pamiętając o Świrszczyńskiej społecznicy czy Świrszczyńskiej-publicystce – trzeba wyjątkowych umiejętności nie tylko literaturoznawczych, aby ten splot wydobyć, ale także w sposób tak przekonujący i zajmujący opisać. To, co w tej książce niezmienne, to pełna żarliwej pasji i osobistego zaangażowania postawa badawcza. To ona sprawia, że czytając, obcujemy de facto z dwiema autentycznymi osobowościami: poetki i badaczki. Właśnie ta relacja osobowa jest niezmiernie ważna. Szczęśliwie odeszliśmy już w humanistyce od zdepersonalizowanych aktów lektury. (prof. Krystyna Pietrych)źródło opisu: http://www.universitas.com.pl/ksiazka/Cialo__kobie…(?) źródło okładki: https://www.google.pl/search?q=cia%C5%82o+kobieco%…»

Wydawnictwo:
Universitas
Data wydania:
2014 (data przybliżona)
ISBN:
9788324226092
Liczba stron:
310
Kategoria:
językoznawstwo, nauka o literaturze
Język:
polski