Edgar Morin – Zagubiony paradygmat – natura ludzka

Stary paradygmat przeciwstawiający naturę kulturze rozpadł się. Ewolucja biologiczna i ewolucja kulturowa to dwa powiązane i wzajem na się oddziałujące bieguny całościowego zjawiska – uczłowieczania.
Istota nazywana człowiekiem winna być rozpatrywana jako układ, którego składniki potrafimy od dawna nazwać, lecz nie umiemy ich powiązać z sobą: gatunek, społeczeństwo, jednostka. Twórczy charakter, oryginalność, wybitność homo sapiens mają to samo źródło co rozwój, błądzenie i nieład – złożony rozwój mózgu. Geniusz sapiens mieści się w wymykającej się spod kontroli szczelinie, w której harcuje szaleństwo, w otchłani niepewności i nierozstrzygalności, w której dokonuje się badań, odkryć, aktów tworzenia.źródło opisu: PIW, 1977 źródło okładki: Zdjęcie autorskie

Wydawnictwo:

Państwowy Instytut Wydawniczy

Tytuł oryginału:

Le paradigme perdu: la nature humaine

Data wydania:

1977 (data przybliżona)

Liczba stron:

294

Kategoria:

Literatura popularnonaukowa

Język:

polski