Ewa Szczepan – Pogrobowiec oświecenia czy nowator? Dziewiętnastowieczna twórczość dramatyczna Juliana Ursyna Niemcewicza

Rozprawa dr Ewy Szczepan podejmuje niewyjaśniony dotąd należycie dylemat twórczości dramatycznej Niemcewicza, aktywnego uczestnika dwóch epok literackich: oświecenia i romantyzmu, odpowiada na pytanie, do jakiego stopnia w XIX wieku był on epigonem oświecenia, a w jakim pozostawał nadal nowatorem. W obszernych analizach autorka ukazuje interesujący proces adaptacji Niemcewicza, ukształtowanego przez oświecenie i klasycyzm, do nowych czasów, np. usiłującego odpowiadać na identyczne problemy współczesności, jak Mickiewicz w III części Dziadów, ale skrępowanego konwencjami poprzedniej epoki, w której wyrósł. Rozumie on doskonale pojawiające się prądy i kierunki, takie jak preromantyzm, osjanizm, melodramaty, usiłuje wykorzystać je i robi to z ciekawymi rezultatami, nie potrafi jednak wyjść poza system poznawczy poprzedniej epoki. Dr Ewa Szczepan przedstawia ten proces zmagania się ze starymi formami interesująco i to stanowi o istotnej wartości jej pracy.źródło okładki: Zdjęcie własne

Wydawnictwo:

Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego

Data wydania:

2011 (data przybliżona)

ISBN:

978-83-7241-761-9

Liczba stron:

276

Słowa kluczowe:

julian ursyn niemcewicz , oświecenie , romantyzm , publicystyka , poezja , dramat

Kategoria:

językoznawstwo, nauka o literaturze

Język:

polski