Friedrich Dürrenmatt – Kraksa

Czy istnieją jeszcze jakieś historie możliwe, historie godne pisarza? Jeśli ktoś nie chce mówić o sobie, romantycznie i lirycznie uogólniać swojej osobowości, jeśli nie czuje się zmuszony, aby opowiedzieć szczerze o swych nadziejach i porażkach, o tym, jak sypia z kobietami – jak gdyby prawdomówność mogła to wszystko podnieść do rangi uogólnienia, nie zaś w sferę medycyny lub w najlepszym razie psychologii – jeśli ktoś nie chce tego robić, woli zaś dyskretnie pozostać w cieniu, ukrywając taktownie sprawy osobiste, wpatrzony w swoje tworzywo jak rzeźbiarz w swój materiał, kształtując go, ucząc się jednocześnie na nim, jeśli jak pewien typ klasyków stara się nie popadać łatwo w zwątpienie – nawet kiedy nie da się zaprzeczyć, że czysty nonsens jawi się na każdym kroku – wówczas pisanie staje się czynnością trudniejszą i bardziej samotną, a także bardziej bezsensowną…źródło opisu: PIW, 1959 źródło okładki: Zdjęcie autorskie

Wydawnictwo:

Państwowy Instytut Wydawniczy

Tytuł oryginału:

Die panne

Data wydania:

1959 (data przybliżona)

Liczba stron:

84

Kategoria:

klasyka

Język:

polski