Józef Bachórz – Spotkania z „Lalką”

O ile losem większości dzieł literackich w miarę upływu lat obecności na rynku czytelniczym bywa przygasanie i blaknięcie, to w kolejnych publikacjach komentatorów „Lalka” obrasta w kolejne znaczenia, które mogłyby być traktowane jako znak. Znak nieustannego „przyrastania” sensów tej niezwykłej powieści. Dzieje jej recepcji świadczą o tym dowodnie. Przy końcu XIX wieku mało kto uważał ją za dzieło wybitne. Zmiana generalna stosunku do „Lalki” i jej twórcy nastąpiła dopiero za sprawą krytyków młodopolskich. Po ich opiniach już nie brzmiał nieoczekiwanie w okresie międzywojennym tytuł artykułu Jana Lechonia w „Wiadomościach Literackich” (1932): „Wielki Prus”.
Na początku wieku XXI staje się jasne, że spośród powieści polskich wieku XIX „Lalka” wyrasta nad przeciętność nie tylko swojego czasu macierzystego i że znajduje to wyraz w fascynacjach nią kolejnych pokoleń pisarzy, krytyków i historyków literatury, jak również w przekładach na języki obce.   źródło opisu: słowo/obraz terytoria, 2010 źródło okładki: terytoria.com.pl

Wydawnictwo:
słowo/obraz terytoria
data wydania:
2010 (data przybliżona)

ISBN:
9788374539371

liczba stron:
385

słowa kluczowe:
Lalka , prus

kategoria:
językoznawstwo, nauka o literaturze

język:
polski