Marcin Orliński – Mumu humu

W wierszach Marcina Orlińskiego (’Mumu humu’) zainteresowało mnie zaangażowanie po stronie poezji nieużytecznej, ściągającej na manowce wszelkie tęsknoty za jednoznacznością praw i obowiązków poety. Nie na darmo jeden z ważniejszych tekstów nosi tytuł 'W obronie solipsyzmu’. Padają w nim słowa kluczowe, które odczytuję jako prośbę o to, żeby nie instrumentalizować poezji, żeby jej – mówiąc słowami poety – 'nie pożerać’. Należy pozwolić na to, by mnożyła się, krzewiła bez przeszkód, swobodnie.

Autora warto także docenić na kilku odmiennych polach. Choćby dlatego, że sporo inwestując w idealizm, udało mu się obronić swój własny wiersz i przed banałem, i przed popisową konfabulacją. (…) Marcin Orliński stworzył świat na znacznym obszarze zdeformowany, ale nie złowieszczy.

Wydawnictwo:

Zielona Sowa

Data wydania:

2006 (data przybliżona)

ISBN:

978-83-7435-258-1

Liczba stron:

37

Słowa kluczowe:

poezja , poeta , wiersze

Kategoria:

poezja

Język:

polski