Marek Tuliusz Cyceron – Brutus, czyli O sławnych mówcach

Dialog Brutus powstał w ostatnich latach życia Cycerona. Z dzieła przebija żal, że po zakończeniu wojny domowej sztuka wymowy utraciła wpływ na życie polityczne, zawarta jest w nim także literacka polemika autora z młodszymi oratorami (attycystami) kwestionującymi jego pozycję jako najwybitniejszego mówcy.

Swoje opinie na temat stanu rzymskiej sztuki wymowy autor wplótł w przedstawienie jej historii. Wymienił w dialogu niemal 300 mówców. Dzięki starannie przemyślanej i kunsztownej formie, która jednocześnie pozwoliła zawrzeć wiele informacji zarówno biograficznych, jak i dotyczących samej sztuki oratorskiej, dialog Brutus jest nie tylko świetną próbką rzymskiej retoryki, ale także jednym z najwybitniejszych przykładów antycznej krytyki literackiej.

Pierwszy polski przekład dialogu Brutus pióra Erazma Rykaczewskigo ukazał się w XIX wieku. Tłumaczenie nowe zostało poprzedzone obszernym wstępem; do przekładu dołączono również komentarz, indeks osób i miejsc oraz słownik objaśniający słabo znane współczesnemu Czytelnikowi pojęcia z zakresu sztuki wymowy, a także polityczno-społecznego życia starożytnych Rzymian.   źródło opisu: www.proszynski.pl źródło okładki: www.proszynski.pl

Wydawnictwo:
Prószyński i S-ka
data wydania:
2008 (data przybliżona)

ISBN:
9788374698092

liczba stron:
268

kategoria:
językoznawstwo, nauka o literaturze

język:
polski