Victor Stoichita – Krótka historia cienia

Prowokacyjnie „krótka” historia cienia rozpoczyna się od analizy prac Pliniusza Starszego oraz Platona. Pliniuszowy mit o początkach sztuki, zgodnie z którym przedstawienia artystyczne narodziły się w chacie korynckiego garncarza, oraz Platoński mit o wiedzy, wyłożony przez filozofa w postaci sławnej alegorii jaskini – obydwa dotyczą cienia: ciemniej plamy, której obecność świadczy o nieobecności. Cień może być postrzegany jako forma autoprzedstawienia. Według J.C. Lavatera (żyjącego w osiemnastym wieku), to cień twarzy – a nie sama twarz – stanowił prawdziwe zwierciadło duszy.
W wieku XX twórcy niemieckiego kina ekspresjonistycznego wykorzystywali metaforyczną funkcję cienia, by do natury „przedstawień” wprowadzić dodatkowy – często złowrogi – pierwiastek. Andy Warhol w swoich 66 płótnach z cyklu „Cienie” i Joseph Beuys podczas szamańskiego happeningu, zatytułowanego „Akcja Martwa Mysz”, uczynili z cienia najwyższą formę ekspresji ludzkiej pustki i przekształcili go w niezwykle potężnego sobowtóra człowieka.źródło opisu: Universitas, 2001 źródło okładki: zdjęcie autorskie

Wydawnictwo:

Universitas

Tytuł oryginału:

A short history of the shadow

Data wydania:

2001 (data przybliżona)

ISBN:

83-7052-608-X

Liczba stron:

263

Słowa kluczowe:

światłocień

Kategoria:

sztuka

Język:

polski